• Erleyne Brookman

3 lessen uit mijn thirties

Het laatste jaar van mijn thirties is aangebroken.

Vandaag word ik 39.

Zo'n datum die al lang boven je hoofd hangt.


Maar die je ergens ook een beetje voor je uit duwt.

Zodat ik niet 'al bijna veertig' ben.

Nee, ik ben nog 365 dagen een dertiger!

En daar ga ik volop van genieten.


Om dat te vieren deel ik 3 lessen die ik in mijn thirties, als dertiger dus, heb geleerd.


1. In mijn thirties was ik -alweer- een verwend kreng

Hoe ouder je wordt, hoe beter je begrijpt dat je niks weet en niks begrijpt van de wereld.


Dat klinkt dramatisch. Maar het is waar. Als ik iets geleerd heb van de afgelopen 9 jaar is het het bizarre geluk dat ik heb. Dat ik me geen zorgen hoef te maken over mijn financiën, mijn woonruimte, mijn veiligheid. Ik hoef me zelfs zo weinig zorgen te maken, dat ik willens en wetens de spanning en sensatie op zoek in het bergbeklimmen.


In de documentaire 'Mountain' van Jennifer Peedom beschrijft ze precies dat als aanleiding om het steeds extremer te zoeken. Het gebrek aan onzekerheid, angst en spanning in ons dagelijks bestaan drijven ons de bergen in.

Bergbeklimmer op de top van een berg bij een topkruis
3 lessen uit mijn thirties: ik ben een verwend kreng

Het besef dat ik tijd, energie en sensatielust over heb om aan bergbeklimmen te besteden, zet me met beide benen op de grond. Ook ik heb zorgen, groot en klein. Een puber in huis, een bedrijf waar ik voor verantwoordelijk ben, kleine zorgen, zoals of mijn oude koekblik van een auto het wel haalt tot de volgende vakantie.


Maar in de kern was ik - ook in mijn thirties - een verwend kreng. Met heel veel geluk en privilege.


2. Controle is een illusie

Ondanks mijn besef dat ik ongelooflijk veel geluk en privilege heb, leerde ik in mijn thirties ook dat ik nergens controle over heb. Niet over mijn gezondheid, niet over mijn relaties en al helemaal niet over mijn dochter die deze jaren langzaam maar zeker in een puber veranderde.


Mijn eerste jaar als dertiger was alles stabiel en leek het ook zo te blijven. Ik had huisje, boompje, beestje: getrouwd, fijne woning, dochter en een mooie baan als ambtenaar. Vlak daarna begon het te kriebelen. 10 jaar later ben ik een gescheiden moeder, gooide ik het roer om in mijn loopbaan (dag ambtenarenstatus, hallo commerciële wereld) en in plaats van mijn vaste rondjes door het dorp joggen, stuif ik door de hoogste bergen van Europa.


De plek waar ik de controle helemaal kwijt raakte, was mijn gezondheid. Ik schreef al vaker over mijn hartklachten. In mijn thirties werd ik daar hard mee geconfronteerd. Toen ik 33 was, werd ik ziek. Uiteindelijk resulteerde dat in een open-hart operatie. Vanaf dat moment gebruik ik dagelijks medicatie en moet ik altijd rekening houden met bepaalde beperkingen. Toch pakte ik uiteindelijk de controle terug over mijn gezondheid.


Sport bleek mijn uitweg. Inmiddels ben ik topfit en heb ik alle vertrouwen dat mijn lijf een volgende tegenslag ook weer aan kan.


Lees hier hoe ik 10-20 uur in de week tijd maak om te sporten

3. Alles begint met vertrouwen

Dat brengt me op de laatste les die ik met jullie wil delen uit mijn thirties: Alles begint met vertrouwen. Vertrouwen in jezelf, vertrouwen dat het wel goed komt, vertrouwen in de mensen om je heen.


Wantrouwen bewijst zichzelf altijd: als je met achterdocht naar de wereld en naar je eigen leven kijkt, vind je altijd iets wat die achterdocht bevestigt. Vertrouwen vergt moed, vergt controle loslaten, maar uiteindelijk kost het je veel minder energie. Je wordt wel eens teleurgesteld. Niemand komt er zonder kleerscheuren vanaf.


Vertrouwen is de moeilijkste les die ik heb geleerd. Een les waar ik elke dag aan moet werken. Die je kwijt kan raken zodra je er geen aandacht meer aan besteedt. Maar als ik iets geleerd heb over vertrouwen is dat het niet alleen jezelf, maar ook je omgeving totaal verandert.


Bergbeklimmer ziet de zon opkomen in de bergen
Terugblik op mijn thirties: verwend, controle loslaten, vertrouwen als basis

Ik had nogal 'roaring' thirties: een scheiding, hartklachten, mijn loopbaan ging een totaal andere kant op, ik werd verantwoordelijk voor een bedrijf, waar ik de lessen over vertrouwen met vallen en opstaan probeer te delen. En ik voedde - gedeeltelijk alleen - mijn dochter op in deze roerige wereld. Last but not least besloot ik de spanning in de bergen op te zoeken.


Vertrouwen als de basis zien, controle als ilussie. En me beseffen dat ik echt een verwend kreng ben: ik ga vol goede moed mijn laatste jaar als dertiger in! Volg je mijn verhaal?

Recente blogposts

Alles weergeven